بيانيه بيست تن از زندانيان سياسي بمناسبت فرا رسيدن سالگرد 18 تیر

هيجده تير ضرورت همبستگی ملی
.هيجده تير ماه 1378را بايد سر آغاز راستين يک جنبش نوين در مبارزات آزاديخواهی ملت ايران دانست
اگرچه نطفه اين جنبش در دانشگاهها بسته شد ، و توسط دانشجويان خلق گرديد . اما مطالبات يكصد ساله ملت ايران را با صدائي رسا و در عين حال شفاف بيان نمود . بهمين دليل نه تنها بخشهاي زيادي از تشكلهاي اپوزيسيون از آن حمايت جدي بعمل آوردند ، كه روزنامه نگاران ، دانشگاهيان ، كارگران ، زنان ، جوانان ، داشن آموزان ، فرهنگيان و ساير اقشار و لايه هاي فعال اجتماعي در آن نيز شركت كردند .
از آن زمان به بعد نيز ، چند خواسته ملي مطرح گرديد ، كه به مرور بعنوان محور اصلي مبارزات مورد توافق بين مجموعه اپوزيسيون راستين در داخل و خارج از كشورقرار گرفت . در واقع اگر چه بخش زيادي از دانشجويان و مبارزين سياسي هزينه سنگيني را در جنبش دمكراسي خواهي 18 تير پرداخت كردند ، و هنوز هم چند تن از ما با گذشت هفت سال از آن حماسه ، در زندان بسر ميبريم ، اما همه اينها باعث گرديد تا نهال مقدس آزادي آبياري و نتايج گران سنگي را بر جاي بگذارد ، كه اينك آن نهال به درختي تناور تبديل شده و در حال ميوه دادن و به بار نشستن است . جنبش دانشجوئي كه از آن بعنوان ( جنبش جريان سوم ) ياد ميشود ، دستاوردهاي نظري و عملي خود را در قالب چند شعار اساسي و راهبردي به شرح ذيل صورت بندي و سامان دهي نمود كه عبارتند از :
1- پيروي از مشي مبارزه مسالمت آميز ، و نفي هر گونه خشونت از سوي همه گروههاي اپوزيسيون .
2- حمايت از استقرار يك حكومت سكولار ، بمفهوم (جدائي دين از دولت و حكومت )
3- تدوين قانون اساسي نوين بر پايه مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر و ميثاقهاي پيوست آن .
4- محو هر گونه استبداد ، و ارائه طرحهاي دمكراتيك ، كه متضمن دمكراسي خواهي ملت ايران در قالب قوانين مترقي بمنظور شكل دادن به محتواي حكومت آينده باشد . صرفنظر از آنكه شكل آن چه خواهد بود ، و چه نوع حكومتي را مردم ايران از طريق رفراندوم بر خواهند گزيد .
5- اعاده حقوق قوميتهاي ايراني در چهار چوب حفظ استقلال و تماميت ارضي كشور ، از طريق شكلگيري حكومتي فدرال ، يا هر فرمول ديگري كه مجلس موسسان ، پس از تغيير رژيم فعلي ، و با تكيه بر اراء ملت ايران از طريق رفراندوم آزاد وسراسري معين خواهند نمود .
6- پذيرش پرچم هميشه در اهتزاز سه رنگ شير و خورشيد نشان ايران ، بعنوان نماد و سمبل وحدت و يكپارچگي كشور .
شرايط كنوني مبين اين واقعيت است كه ، شعارها ومطالبات جنبش آزاديخواهي ملت ايران ، بويژه تلاشهاي جنبش دانشجوئي در يك دهه اخير به بار نشسته و هر روز شاهد تحولات مثبت آن هستيم ، كه نه تنها اين خواسته ها را بعنوان محورهاي اصلي گفتمان ملي متجلي كرده ، بلكه دارد ميرود تا در فرهنگ سياسي كشورمان نيز نهادينه شود . از آن مهمتر اينكه ، روند همدلي و همگرائي در بين مبارزين داخل و خارج و در ميان اپوزيسيون نيز تقويت گرديده است كه ، اين پيروزي را بر تمامي مبارزين دمكراسي خواه ، بويژه دانشجويان آگاه و مبارز شاد باش ميگوئيم .
نشانه هاي اميد بخش اين همدلي و همگرائي ، تشكيل دو اجلاسيه اخير بود كه از سوي طيف ها و گرايشهاي گوناگون اپوزيسيون درلندن و واشينگتن برگزار گرديد ، كه حسب اخبار وگزارشات واصله ، هر دو نشست بر سه اصل محوري يعني ، سكولاريزم ، حقوق بشر، دمكراسي و حقوق قوميتها ، و همچنين مبارزات مسالمت آميز تا مرحله نهائي و تحقق آزادي تاكيد داشته اند، كه انها را قدمي بجلو براي جنبش دمكراسي خواهي ملت ايران ارزيابي ميكنيم . همچنين خواهان آن هستيم تا همه مبارزيني كه به جنبش دمكراسي خواهي و نفي خشونت باور دارند ، و كماكان بصورت بلوكهاي جدا از هم ، در لندن يا واشينگتن يا پاريس و يا ساير نقاط دنيا ، سرگرم مبارزه هستند ، تلاش نمايند تا هر چه سريعتر اين بلوكهاي متفرق را به يك ((ائتلاف يكپارچه ملي )) تبديل نمايند . ضرورت تاريخي و عيني مبارزه ، هيچ چيز جز همبستگي را نمي طلبد . بنابراين با تاكيد بر شعارهائي كه اينك بعنوان شعارهاي محوري و ملي مورد توافق قرار گرفته ، ضرورت و مصلحت مبارزه ايجاب مينمايد تا با كنار گذاشتن اختلافات سليقه اي و تفاوتهاي عقيدتي ، دستيابي به اين هدف مقدس يعني ( ائتلاف ملي)) را ميسر نمايند .
لذا ما بر اين باوريم كه 18 تير امسال (( 85)) ميتواند مناسبترين وبهترين زمان براي برداشتن گامهاي عملي و موثر در راه تحقق ائتلاف ملي و نقطه عطفي در مبارزات مسالمت آميز دمكراسي خواهانه ملت ايران باشد .
ما زندانيان سياسي از روند چنيني مسيري حمايت ميكنيم ، و همگامي و همراهي در اين زمينه را يك وظيفه ملي ومبارزاتي ميپنداريم . چرا كه متصور نيست تا ملت ايران ، بيش از اين شاهد ادامه حيات استبداد و لاجرم فروريزي بيشتر شالوده هاي زير بنائي كشور و نابساماني بيشتر اقتصاد بيمار اين سرزمين باشند .
زندانيان سياسي :
1 – حشمت الله طبرزدي 2 – منوچهر محمدي 3 – احمد باطبي 4 – اكبر محمدي 5- مهرداد لهراسبي 6- بهروز جاويد تهراني 7 – امير حشمت ساران 8- ارژنگ داوودي 9- اسد شقاقي 10 – خليل شالچي
11 – ابراهيم مومني 12 – حجت بختياري 13 – افشين بايماني 14 – جعفر اقدامي 15 – شهرام پور منصوري 16 – امير حسين موحدي 17 – شاهين آريا نژاد 18 – عبدالرضا رجبي 19 – ولي الله فيض مهدوي 20 – خالد حرداني

از هموطنان گرانقدر و كاربران عزيز ، خاصه دانشجويان غيور ، مبارزين و فعالين سياسي ، استدعا داريم تا اين بيانيه را بهر نحو ممكن تكثير نموده و هرچه بيشتر متن آنرا براي ديگر هموطنان در درون وبيرون ارسال فرمايند . با تشكر
ايران- تهران 5/4/85

کانون نويسندگان ايران با انتشار بيانيه ای ضمن برشماری مواردی از سرکوب های اخير رژيم خواهان آزادی فوری دستگير شدگان و رفع موانع آزادی انديشه و بيان برای همه مردم ايران گرديد. متن اين بيانيه به شرح زير است:



مردم شريف و آزاده ايران!
در روزهای اخير باز هم شاهد سرکوب‌ها و حملات متعدد به آزادي‌های فردی و اجتماعی مردم به ويژه در عرصه‌های انديشه و بيان و اجتماعات بوده‌ايم. با تجمعات مسالمت‌آميز و سخنراني‌ها به بدترين وجه برخورد مي‌شود. چنان که مي‌دانيم هر روز عده‌ای از کارگران، دانشجويان و اهل قلم و انديشه و مطبوعات، دستگير و راهی دادگاه مي‌شوند.

کانون نويسندگان ايران در نهايت نگراني، شماری از اين موارد را يادآور مي‌شود:

۱- دستگيري، سرکوب و کشته شدن تنی چند از مردم آذربايجان که پس از تحمل سال‌ها تبعيض و ستم قومی و اجتماعي، برای خواست‌های به حق خود، دست به اعتراض زده بودند، موجب تاُسف عميق همه آزاديخواهان است.
ما ضمن محکوم کردن هر نوع رفتار تبعيض‌آميز و هر نوع تحقير و توهين فرهنگی و قومي، توجه همه را به ريشه‌ها و ساختارهای اين گونه رفتارها جلب مي‌کنيم. از اين رو از مردم آگاه آذربايجان مي‌خواهيم که سهل‌انگاری سردبير و کاريکاتوريست دستگير شده را فراموش کنند و اجازه ندهند جريان‌هايي، به جای ايجاد همدلی با خواست‌های مشابه همه مردم، اعتراض‌ها و خواست های مردم آذربايجان را به انحراف بکشانند.
کانون نويسندگان ايران خواستار ازادی فوری و بی قيد و شرط نويسندگان، روزنامه‌نگاران و دستگيرشدگان آذربايجان و ديگر نقاط کشور و هم‌چنين دو عضو ياد شده مطبوعات است.
۲- دستگيری و سرکوب گسترده دانشجويان و حمله به خوابگاه‌های دانشجويی و ضرب و شتم دانشجويان انجام شده است. شماری از آنان به شدت مجروح و راهی بيمارستان شده اند. هم‌چنين برخی از آنان دستگير و چند نفر از آنان از جمله ياشار قاجار و عابد توانچه تنها به دليل ابراز عقيده به زندان افتاده‌اند.
کانون نويسندگان ايران ضمن ابراز نگرانی از سرکوب دانشجويان، به ويژه به خاطر تصميم‌های تعصب‌آميز و وهن‌آور عليه دگرانديشان، خواستار آزادی همه آنان و رفع موانع آزادی انديشه و بيان و قلم و به خصوص رفع توقيف رسانه‌ها و نشريات دانشجويی است.
٣- تظاهرات مسالمت آميز زنان که برای طرح خواست‌های به حقی چون حقوق انسانی و رفع تبعيض و ستم بر زنان برگزار شده بود به شديدترين وجه سرکوب و عده زيادی از آنان دستگير و شماری مضروب شدند.

کانون نويسندگان ايران در نهايت نگرانی از تشديد سرکوب و فشار که امنيت فردی و اجتماعی همه مردم را هر چه بيشتر به مخاطره می اندازد، خواهان:
- آزادی فوری همه دستگيرشدگان،
- رفع موانع آزادی انديشه و بيان برای همه مردم ايران و
- محو سانسور کتاب و مطبوعات و آثار هنری است.


کانون نويسندگان ايران
۲٣/ خرداد /۱٣٨۵